Kamer 231

bij binnenkomst stond
links om de hoek
de grote koelkast
zacht te zoemen
alsof hij je begroette
en ook haar bed
paste hier maar net

in deze kamer
vol van wachtende tijd
zat zij in vertrouwde stoel
ik zat bij haar
zonder thuisgevoel

ingelijst verleden
hield ons gezelschap
zo ook in ongemak en ongewoon
de foto's van haar dode zoon

wanneer ik weer ging zei zij:
"fijn dat je er was, doe de deur maar achter je dicht"
eenmaal buiten sloeg de tijd
hard in mijn gezicht
ik hield me groot
en vervloekte die
wachtende dood


Januari 2003